ԵՊՀ Ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի Ուսանողական խորհդուրդ

 Մեր օրերում հաճախ ենք լսում այնպիսի կարծիքներ, թե այժմյան սերունդը ՚անդաստիարակ է մեծանումՙ, ՚մեծերին չի լսումՙ, ՚գիրք չի կարդումՙ և այլ նմանատիպ արտահայտություններ: Միգուցե արդեն դժվար է հանդիպել հնազանդ և միայն ծնողների  կամ մեծահասակների խոսքով ու կամքով առաջնորդվող երեխաների: Երեխաները շատ ավելի ազատ ու անկաշկանդ են մեծանում: Սակայն միթե դա բացասական երևույթ է: Չէ որ յուրաքանչյուր երեխա անհատականություն է և իրավունք ունի` արտահայտելու իր սեփական կարծիքը և լսելի դարձնելու իր խոսքը:

Այն, որ այսօր երեխաները ոչ պակաս մեծ ոգևորությամբ են ընթերցում Թումանյանի հեքիաթները և կարողանում են առավել ազատ ու տպավորիչ մարմնավորել թումանյանական այս կամ այն կերպարը, դա փաստ է:

Ապրիլի 13-ին` կիրակի օրը, Երևանի Հ. Թումանյանի անվան տուն-թանգարանի հյուրընկալ դահլիճում մեզ ևս մեկ անգամ հիանալի հնարավորություն ընձեռվեց ներթափանցել մեծն գրողի հեքիաթների զարմանահրաշ աշխարհը` այս անգամ արդեն Երևանի թիվ 82 դպրոցի 6-րդ դասարանի շնորհաշատ երեխաների անմիջական մասնակցությամբ: Ներկայացվեցին Թումանյանի ՚Բարեկենդանըՙ, ՚Տերն ու ծառանՙ և ՚Անխելք մարդըՙ հեքիաթները: Ներկայացման ժամանակ հանդիսատեսի առաջին շարքերում էին ՚Օրրանՙ բարեգործական հասարակական կազմակերպության սաները: Նախագծի հիմնական նպատակներից էր նաև նրանց ինտեգրումը հասարակություն և մշակութային կյանք` ի դեմս իրենց հասակակիցների: Մասնակից երեխաների համար հնարավորություն ստեղծվեց իրենց մեջ բացահայտել դերասանական շնորհ, ինչով, անշուշտ, օժտված էին նրանցից շատերը` ելնելով հանդիսատեսի ջերմ ընդունելությունից ու արձագանքներից ու հենց իրենց` կազմակերպիչների դիտարկումներից:

՚Երեխաները երեխաների համարՙ նախագծի շրջանակներում իրականացվեց նաև բարեգործական ակցիա ՚Օրրանՙ-ի սաների համար, որին մեծ պատրաստակամությամբ արձագանքեցին մի շարք հասարակական կազմակերպություններ և դպրոցներ: 

Կազմակերպիչների հավաստմամբ` նման միջոցառումները շարունակական բնույթ կկրեն, քանի որ բազմակողմանի նպատակներ են հետապնդում` նպաստելով մեր երկրում առողջ հասարակության ձևավորմանն ու մշակութային առաջընթացին: 

Այնպես որ…Առա’ջ երիտասարդություն, ներկան ու ապագան մեր ձեռքերում է…

ԵԱԴ-ի ուսանողուհի`

Արմինե Սեմիզյան

Քաղցրավենիք, կոշիկներ, գրենական պիտույքներ, խաղալիքներ, փոքրիկ  երեխաների թուշիկներին` համբույրներ, պատմություններ մանկատանը հայտնվելու մասին…
Մայիսի 25-ին Երևանի ՙՀատուկ տիպի՚ մանկատան հյուրն էին ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի, մեխանիկայի և ռադիոֆիզիկայի ֆակուլտետների մի խումբ  ուսանողներ: Ֆակուլտետային ուսխորհուրդների կազմակերպած հանգանակության շնորհիվ` ուսանողները դատարկաձեռն չէին գնացել փոքրիկներին հյուր: 
 ԵՊՀ ՈւԽ հոգևոր-մշակութային հանձնաժողովը պարբերաբար այցելություններ է կազմակերպում քաղաքի տարբեր մանկատներ:  
 Ամենափոքրիկներից շատերը դեռ քնած էին, երբ ուսանողները մանկատուն հասան: Նրանց գլխավերևում խաղալիքներ դրեցին: Վարորդը և հանձնաժողովի նախագահ Վլադիմիր Պողոսյանը, ովքեր ամեն անգամ տարբեր ֆակուլտետների ուսանողների հետ մանկատուն են գալիս, արդեն անուններով գիտեն երեխաներից շատերին: Փոքրիկները ժպիտով նրանց գիրկն էին նետվում:

Երեխաների համար սովորական են դարձել նման այցելությունները, և երբ հարցնում ես` որտեղից այս կամ այն խաղալիքը, հաճախ պատասխանում են, որ  հյուրերն են բերել: Ծիծաղում են, վազվզում են, ընկերության ու օրվա մասին իրենց փոքրիկ ՙփիլիսոփայություններն՚ են անում.
   -Ամբողջ օրը կռվում ու խաղում ենք իրար հետ, կռվում ու խաղում:
   -Ես գեներալ եմ դառնալու, երբ մեծանամ:
   -Համ էլ ես քեզնից ուժեղ եմ…
   Փոքրիկները մոտենում են քաղցրավենիքի տոպրակին, բայց նրանց առայժմ թույլ չեն տալիս կոնֆետ ուտել. ախորժակը կփախչի, և այլևս սպասը չեն ուտի:
   Մի փոքրիկ աղջկա հարցնում ենք.
    -Ով է քո ամենալավ ընկերուհին:
    -Լիլիթը:
    -Իսկ որ մեկն է Լիլիթը:
    -Ինքը էստեղ չի, մամայիս մոտ ա, որ գալիս են ինձ տեսնելու, խաղում եմ հետը:
    Այս մանկատանն ապրում են հիմնականում սոցիալապես անապահով ծնողների և բանտարկվածների երեխաներ: Ծնողները  հաճախ են այցելում նրանց:  Բայց մանկատան  աշխատակիցներն ասում են, որ կան և այնպիսիները, որ ընդհանրապես մոռանում են երեխաների գոյությունը: Իսկ երեխաները այնպիսին են, ինչպիսին իրենց բոլոր հասակակիցները: Դպրոցահասակներն ամեն առավոտ սովորական հանրակրթական դպրոց են գնում, հետո դաս են սովորում, հեռուստացույց են դիտում, խաղում են: Նրանք տարբերվում են միայն իրենց ընտանիքների մասին պատմություններով:  
    Ուսանողները  երեխաների հետ մանկական երգեր երգեցին, նկարեցին նրանց հետ, ձեռք ձեռքի տված` ՙԶիլինա՚ խաղացին: Գնալու ժամանակ փոքրիկ Մերին ոչ մի կերպ չէր ուզում բաց թողնել ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի 3-րդ կուրսի ուսանողուհի Գոհարի ձեռքը:

Վերջում` նորից ծիծաղ, համբույրներ, օդի մեջ թափահարվող թաթիկներ…
Մարիամ Կարապետյան

Հ. Գ.: Ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի ուսանողական խորհուրդը շնորհակալություն է հայտնում հանանակությանը մասնակցած բոլոր ուսանողներին:

Նկարը` Օնիկ Կիրգորյանի

ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի ուսանողական խորհուրդը ողջունում է Ձեզ իր էջում եւ հրավիրում համագործակցության:

Բոլոր նրանք, ովքեր ցանկություն ունեն գրել այս էջում, մասնակցել կայքի խմբագրմանը եւ ցանկացած այլ կերպ համագործակցել մեզ հետ, խնդրում ենք գրել մեզ usanogh@yandex.ru հասցեով: Մենք անհամբեր սպասում ենք Ձեզ:

Նշված էլ-փոստին գրելուց հետո կայքի ադմինիստրատոր blansh-ը  Ձեր էլ-փոստին հրավեր կուղղարկի, որի վրա սեղմելուց հետո Դուք մուտք կգործեք համակարգ, Ձեզ անուն եւ գաղտնագիր կընտրեք եւ արդեն կկարողանաք նյութեր, նկարներ, վիդեոներ դնել եւ հաստատել դրանք: Այնպես որ, գրեք մեզ:

ՈՒԽ նախագահ Մարիաննա Փայտյան